ایزدخواست، قریه ای به خواست خدا

روستایی به خواست خدا

از تهران یا شهرهای شمالی که راهی شیراز شوید همین که از محدوده استان اصفهان خارج و وارد محدوده استان فارس شوید، می توانید به تماشای شهر ایزدخواست بنشینید؛ شهری که دقیقا به دلیل جغرافیایش گرفتار بی مهری هر دو استان است.

نه اصفهانی ها دلی برای این جنوبی ترین جاذبه تاریخی این سرزمین می سوزانند و نه مسئولان گردشگری و میراث فرهنگی فارس چندان توجهی به ایزدخواست می کنند.

در شرق جاده شیراز که بروید به نزدیکی آباده که رسیدید، بپرسید ایزدخواست کجاست. نامی عجیب که شما را راهی شهری می کند به قدمت تاریخ کهن این سرزمین. اما شهر ایزدخواست را آنچه زبانزد تاریخ کرده است قلعه ۲۰۰۰ ساله آن است که از زمان ساسانیان به جای مانده و متاسفانه در کمال بیرحمی بدون کوچک ترین توجهی از سوی مسئولان به حال خود رها شده است.

در ایزدخواست علاوه بر قلعه قدیمی کاروانسرای زمان شاه عباسی هم وجود دارد که آن را هم مثل قلعه به امان خدا رها کردهاند تا سرانجام در گذر روزگار به زوال بیفتد. کاروانسرا در شمال شرقی رودخانه ایزدخواست بناشده است و می گویند یکی از ۹۹۹ کاروانسرایی است که شاه عباس صفوی در دوران تبعیدش بنا کرده است.

اما روایت راز آلودگی نام این شهر هم در نوع خود جالب توجه است.

به باور قدیم های این مکان و البته نوشته های برجامانده و روایت های نقل شده از پیشینیان می گویند روزگاری لشکری بزرگ در این خطه اقامت می کند.

شبانه آنچنان برفی میبارد که نیمی بیشتر از لشکر در زیر آن برف مدفون می شوند.

صبح فردا که از چند و چون ماجرا می پرسند بزرگ لشکر می گوید:

ایزد چنین خواست و این گونه می شود که در اینجا قریه ای می سازند و زمینش را آباد می کنند و نامش را می گذارند: ایزد خواست…

 

منبع : مجله چمدان

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *