یک غزل از دیوان حافظ شیرازی بیابید که نمونه مناسبی برای کاربرد واج آرایی و واژه آرایی باشد

خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست * تاب آن زلف پریشان تو بی چیزی نیست

از لبت شیر روان بود که من می گفتم * این شکر گرد نمکدان تو بی چیزی نیست

جان درازی تو بادا که یقین می دانم * در کمان ناوک مژگان تو بی چیزی نیست

مبتلایی به غم محنت و اندوه فراق * ای دل این ناله و افغان تو بی چیزی نیست

دوش باد از سر و کویش به گلستان بگذشت * ای گل این چاک گریبان تو بی چیزی نیست

درد عشق ار چه دل از خلق نهان می دارد * حافظ این دیده گریان تو بی چیزی نیست

واژه آرایی ( تو ) ، ( بی چیزی ) و ( نیست ) در تمام ابیات و ( گل ) در بیت ۵