تبلیغاتی

نقد فیلم The Hitman’s Bodyguard 2017 (محافظ آدم کش)

نقد فیلم The Hitman’s Bodyguard 2017 (محافظ آدم کش) را در ادامه می خوانیم.

این نقد کاملا اختصاصی است.

هالیوود، تابستان و دوباره کمدی. یکی از تازه اکران های سینمای آمریکا که سومین هفته اکران خود را پشت سر گذاشته، فیلم اکشن و کمدی محافظ آدمکش یا همان The Hitman’s Bodyguard است.

 

این فیلم که ستارگانی چون ساموئل الجکسون (Samuel L. Jackson) و رایان رینولدز (Ryan Reynolds) را به عنوان بازیگران اصلی در اختیار داره و در سومین هفته اکران خود هم در صدر جدول
باکس آفیس موجو قرار گرفت.

این فیلم از دو جهت برای تماشاگران موردانتظار است.

از یک طرف دو بازیگر مطرح سینما را در یک ژانر کمدی کنار هم دارد و از طرف دیگر به ادعای سازندگان یعنی کمپانی Nu Image یک اکشن/کمدی واقعی است.

 

 خوشبختانه در خصوص این فیلم باید گفت که با اینکه همانند همه کمدی های تابستانی این فیلم هم به زودی فراموش خواهد شد اما در واقع The Hitman’s Bodyguard یک اکشن/کمدی واقعی و درجه یک است.

فیلم به هدفی که داشته رسیده است و دیگر چیز بیشتر ی را نمیخواهد تحویل مخاطبین دهد. شما را سرگرم میکند، میخنداند و شما از تماشا آن قطعا راضی خواهید بود.

 

رایان رینولدز که پیشتر در فیلم اکشن/کمدی ابرقهرمانی ددپول (Deadpool) خوش درخشیده بود، در این فیلم هم نقش خود را به خوبی ایفا کرده و با ساموئل الجکسون یک ترکیب جالبی را ساخته است.

فیلم های کمدی که امروزه شاهد آنها هستیم، یا صرفا به شوخی های کلامی خلاصه میشوند و یا اصلا این دسته شوخی ها را نداشته و با ایجاد یک موقعیت کمدی، سعی میکنند تماشاگران را بخنداند.

 

فیلم های کمدی که مطلقا یک کمدی هستند، متاسفانه به این سو حرکت میکنند ولی در اکشن/کمدی هایی مانند این فیلم و یا حتی فیلم قبلی رایان رینولدز ترکیبی از این دو حالت را میبینیم.

بادیگارد آدمکش هم در شوخی های کلامی و هم در ایجاد موقعیت های کمدی موفق عمل کرده است و این دقیقا چیزی است که همه تماشاگران از یک فیلم کمدی انتظار دارند.

 

بادیگار آدمکش تنها یک فیلم سرگرم کننده است و داستان خود را جلو میبرد و سعی نمیکند، مفاهیمی را برای شما تعریف کنید.

به اصل ژانر خود وافادار بوده و در همان راستا حرکت میکنند.

 

داستان فیلم از دو قسمت تشکیل شده است که در اواسط فیلم، دو شخصیت اصلی فیلم به هم میرسند باید در ادامه مسیر همراه هم باشند.

سرعت پیشروی داستان بسیار کند است و تنها صحنه های اکشن و کمدی که در فیلم اتفاق میافتد کمی به فیلم سرعت میدهند ولی در واقع خط داستانی ما در دو نقطه باید جریان داشته باشد.

 

بازیگران از A باید به B بروند و این خیلی ساده است اما فیلم با وارد کردن شخصیت های جدید، راه را سخت تر کرده و باعث میشود بیشتر شاهد صحنه های اکشن در فیلم باشیم.

در چند قسمت فیلم همه به همین صورت، شاهد بازگشت هایی در فیلم هستیم که در اصل برای ایجاد عمق در داستان درست شده اند.

 

فیلم خسته کننده نیست اما بیش از حد بر روی صحنه های اکشن خود کار کرده و روی آن مانور میدهد.

این مورد برای فیلم هم یک نکته مثبت را رقم زده و هم یک نکته منفی.

 

در واقع وقتکشی هایی که در زمان های اکشن فیلم انجام شده، در بعضی سکانس ها، فضای کمدی جدیدی را ایجاد کرده است ولی در بقیه حالت ها صرفا یک اکشن بی منطق و شلوغ است.

همه این قسمت ها دست به دست هم میدهند تا این فیلم به مدت زمان ۲ ساعت برسد و واقعا در برخی قسمت ها شاهد زیاده روی هستیم.

 

یکی از موارد مثبت فیلم که در ابتدا تا انتها شاهد آن هستیم، فلشبک هایی است که داستان فیلم را کاملتر میکنند.

هر یک شخصیت های فیلم، برای خود داستانی دارند و از آنجایی که دو بازیگر اصلی فیلم در یک نقطه به هم میرسند، حرف های زیادی را برای گفتن دارند.

 

صحبت هایی که از گذشته میشود در قالب سکانسی جدید در فیلم ضبط شده است و داستان گذشته را شرح میدهد. این بازگشت به گذشته فضای فیلم را زیباتر کرده و همچنین داستان را کامل تر میکند.

بادیگارد آدمکش در پایان فیلم، داستان خود را جمع میکند و در ابتدا دقیقا داستان فیلم باز است و در انتها کاملا همه چیز به پایان رسیده و بسته میشود.

 

شوخی های کلامی فیلم تنها به واسطه اینکه فیلم برای افراد بزرگسال ساخته شده، قابل بیان هستند و اگر فیلم برای مخاطبین بالای ۱۳ سال ساخته میشد، در این ضمینه حرفی برای گفتن نداشت.

اما خب طبیعتا با این حجم از قتل و تیرانداز ی باید درجه سنی بزرگسال داشته باشد.

 

نکات پایانی بررسی 

از ابتدا تا انتهای فیلم این شوخی کلامی فضای فیلم را پر کرده اند و حتی در موقعیت های اکشن هم باعث ایجاد کمدی شده اند.

همان طور که در ابتدا گفته شد فیلم یک کمدی موفق است زیرا کاملا زیرساخت های آن را دارد و موفق هم شده است.

 

علاوه بر این در قسمت هایی از فیلم شاهد موقعیت های کمدی جذابی هم هستیم که جدا از شوخی های کلامی به تنهایی به جذابیت فیلم کمک کرده است.

صحنه های اکشن فیلم هم تنها به تیرانداز ی و تعقیب و گریز خلاصه نشده و در میان آنها ترکیبی از موقعیت و شوخی های کلامی ارایه شده و باز هم فیلم را جذاب میکنند.

 

در فیلم The Hitman’s Bodyguard موسیقی متن همراه فیلم نیست و این همراه فیلم نبودن، منظور سینک نبودن آن با فضای محیطی فیلم است.

موسیقی متن در فلشبک ها بسیار خوب است ولی در میان صحنه های اکشن نقش پررنگی ندارد.

 

در پایان باید گفت که فیلم بادیگارد آدمکش یک فیلم اکشن/کمدی قابل قبول است و در اصل به ژانر خود وفادار بوده و صرفا آن اجرا کرده است.

تماشا آن در این فصل موردنیاز همه مخاطبین است و میتواند در طول مدت فیلم شما را راضی نگه دارد.

 

مطلب پیشنهادی
نقد فیلم Baywatch (گارد ساحلی)

 

مطلب پیشنهادی
فیلم های جولیا رابرتز julia roberts به ترتیب نمره منتقدان

 

مطلب پیشنهادی
بهترین فیلم های فرانسوی

 

مطلب پیشنهادی
بیوگرافی کریس ایوانز

 

منبع : باحال مگ

وبگردی