نقد سریال Stranger Things Season (فصل اول)

نقد سریال Stranger Things Season چیزهای عجیب (فصل اول) را برای شما عزیزان تهیه نموده ایم.

با بخش نقد فیلم از مجله اینترنتی باحال مگ همراه باشید .

هم اکنون در دوراج اوج و یا به تعبیر ی دیگر در دوران طلایی تلویزیون هستیم.

پیشنهادی : لیست بهترین فیلم های سال 2020 میلادی 

در سال های اخیر شاهد سریال های متفاوتی از شبکه های تلویزیونی بوده ایم که هر کدام پس از دیگر ی جذابیت های خاص خود را داشته و طرفداران بسیار ی را جذب خود کرده اند.

کیفیت کار های تلویزیونی هم به مراتب بالاتر رفته و از لحاظ کیفیت فنی کار، کاملا با فیلم های سینمایی پرهزینه برابر ی میکند و جدا از کیفیت فنی بسیار ی از کارگردانان مطرح سینما هم در تلویزیون
اپیزود هایی را کارگردانی کردهاند که باعث انتقال تجربه به سازندگان سریال های تلویزیونی شده است.

یکی از پیشتازان شبکه های های پخش سریال، سرویس استریم نتفلیکس است که پس از پخش فصل اول سریال خانه پوشالی (House of Cards) در سال ۲۰۱۳ توانست به سرعت مسیر موفقیت را پیدا کرده و در آن قدم بردارد.

پس از خانه پوشالی بود که تماشاگران حساب ویژهای بر روی این سرویس پخش فیلم و سریال باز کردند و باعث که نتفلیکس به جای پخش فیلم و سریال های سازندگان دیگر، خودش فیلم و سریال بسازد.

سریال چیزهای عجیب یا همان Stranger Things در نگاه اول یک سریال تابستانی برای مخاطبین کودک و نوجوان است که در تعطیلات تابستانی سال ۲۰۱۶ در نتفلیکس ساخته و منتشر شد و توانست به سرعت نظر مثبت منتقدان و تماشاگران را بدست آورد.

یکی از دلایل موفقیت فصل اول این سریال داستان سرایی، فضاساز ی و شخصیت پردازی بسیار خوب آن است.

Stranger Things داستانی علمیتخیلی و ترسناک دارد که روایتی است از ۴ پسربچه که در یک شب، با گم شدن یکی از آن ها که ویلی نام دارد، سریال آغاز میشود.

همه چیز مثل سریال های کودکانه نیست !

سریال برخلاف تصور اولیه کاملا یک سریال کودکانه نیست و اتفاقات آن بسیار در فضای رئال و جدی دنبال میشود.

در اولین قسمت که ویلی به طرز مشکوک و عجیبی توسط یک موجود متافیزیک ربوده میشود ما را وارد فضایی میکند تا که آخرین قسمت هم در سریال ادامه دارد.

فضای فیلم بعد از این ماجرا بسیار تیره شده و تلاش همه برای پیدا کردن ویلی، لحن فیلم را به طور کلی تغییر میدهد.

سن کم شخصیت های سریال باعث شده لحظاتی کمدی را هم در سریال شاهد باشیم که برای مخاطبین این گروه سنی بسیار جذاب است.

سریال Stranger Things همانند اسم خود، بسیار سریال عجیبی است و میتوان گفت که هم برای نوجوانان ساخته و هم بزرگسالان.

هیچ دلیلی وجود ندارد که اگر بازیگران یک فیلم یا سریال کودکان بودند باید گفت که این اثر مخاطبش کودکان هستند اما فضایی که در بین شخصیت های این سریال دیده میشود، میتوان این حرف را زد که واقعا فضا کودکانه است.

منظور از فضا کودکانه صرفا بخش مربوط به بازیگران کودک سریال است و در این قسمت ها شاهد صحنه هایی هستیم که برای مخاطبین بزرگتر چندان جذاب نیست.

حتی دیالوگ های نوشته شده برای این بخش هم مختص برای کودکان است و انتظار دیگر ی هم نمیرود.

برعکس همه این بخش ها، قسمت مربوط به بازیگران نوجوان هم کاملا فضای متفاوت خود را داشته و کاملا شبیه درام و کمدی های دبیرستانی سینمای آمریکا است.

فضای بزرگسالان در فیلم 

بعد از این قسمت به فضای سوم فیلم یعنی فضای بزرگسالانه سیریال میرسیم که واقعا لحن و فرمی متفاوت دارد.

دیالوگها و نوع برخورد در بین مادر ویلی و یا رییسپلیس سریال کاملا مربوط به فیلم های جنایی و فضای فیلم های مخاطب بزرگسال را دارد و این در کنار هم قرار دادن همه سبک و سلیقه ها است که باعث میشود بگوییم Stranger Things فیلمنامه بسیار هوشمندانهای دارد.

سریال چیزهای عجیب داستان سرایی بسیار خوبی دارد و بسیار دقیق داستانش را در قالب هشت قسمت روایت میکند.

حجم کم قسمت های سریال باعث نشده که سریال خیلی تند و با عجله پیش برود و در اصل باید گفت که داستانی که برای فصل اول درنظر گرفته شده است دقیقا مناسب همین هشت قسمت است و بسیار حساب و کتاب شده داستان سریال در هر قسمت دنبال میشود.

گم شدن یکی از شخصیت ها، اضافه شدن شخصیت جدید و مکمل در چندین مرحله به بهترین شکل به تصویر کشیده شده است.

داستان فیلم با اینکه بسیار تخیلی است و اندکی هم سعی شده که ترسناک به نظر آید.

آیا این فیلم جزء فیلم های ترسناک است ؟ 

ترسناک بودن سریال در حدی نیست به بتوانیم آن را در دسته سریال های ترسناک قرار دهیم اما همانطور که گفته شد سریال در فضاهای متفاوتی برای گروه های سنی مختلفی ساخته شده است و طبیعتا قسمت های ترسناک صرفا برای مخاطبین کودک و نوجوان سریال ترسناک هستند اما برای گروه دیگر خیلی آزار دهنده نیست.

یکی از ایراد هایی که سریال وارد است، قابل پیشبینی بودن بسیار ی از صحنه ها است.

فضای کودکانه و حدس و گمان های آنها بسیار ساده و قابل پیشبینی است و در مواردی به خصوص در قسمت های پایانی کمی ناامید کننده به نظر میرسد.

نتفلیکس به یک فرمول صحیح در سریال سازی رسیده است و تقریبا همه سریال های این شبکه استاندارد های لازم را داشته و توسط تماشاگران موردقبول واقع میشود.

سریال Stranger Things هم به همین صورت، یک سریال استاندارد و تماشایی که میتواند یک تجربه ۸ ساعته بسیار خوبی را برای شما به ارمغان آورد اما ایراداتی هم در سریال دیده میشود که مهمترین آن را میتوان حل نشدن همه گره های سریال دانست.

درست است که وضعیت شخصیت گم شده یعنی ویلی به سرانجام میرسد و حتی در پایان در را برای ساخت فصل دوم باز میگذراد اما برای مثال شخصیت باربارا بعد از ناپدید شدن طی یک روند مشابه، به طور کامل فراموش میشود و صرفا برای ارتباط دادن شخصیت نانسی و جاناتان در سریال حضور داشت.

علاوه بر این مورد سریال با اینکه در سال ۱۹۸۲ میلادی روایت میشود اما با اینکه از فضاساز ی در محیط های داخلی و بیرونی مخصوصا جنگل و کلبه و… اینا تعریف شد اما فضای خود شهر و به تصور کشیدن دهه ۸۰ میلادی اصلا خوب نیست و صرفا ماشین ها کمی قدیمی و سبک لباس پوشیدن (نه همه بازیگران) به دهه ۸۰ میخورد.

مطالب پیشنهادی در مورد بازیگران خارجی

عکس های سریال ها

نقد فیلم ها 

منبع : باحال مگ